• SUBSCRIBE
  • FACEBOOK
  • TWITTER

Tagi

Tags

  • Codzienne czytanie wielu osobom kojarzy się z ambitnym postanowieniem noworocznym, które kończy się po tygodniu. Tymczasem to jeden z najprostszych nawyków, które realnie zmieniają sposób myślenia, zasób słownictwa, a nawet poziom stresu. Problem w tym, że żyjemy w świecie ciągłych rozproszeń: telefon wibruje, powiadomienia mrugają, ktoś czegoś od nas chce tu i teraz. Nic dziwnego, że po całym dniu scrollowania mediów społecznościowych trudno sięgnąć po książkę, artykuł czy dłuższy esej. A jednak to właśnie w takich momentach najwięcej zyskujemy, jeśli zrobimy coś na przekór automatycznym odruchom i zamiast kolejnego filmiku wybierzemy kilka stron tekstu. Najważniejszym krokiem jest potraktowanie czytania nie jak „zadania do odhaczenia”, ale jak czasu tylko dla siebie. Gdy myślimy o lekturze jak o obowiązku, mózg instynktownie szuka wymówki, by jej uniknąć. Dlatego warto zacząć od małych, przyjemnych dawek: pięć stron rano, gdy kawa jeszcze paruje, albo dziesięć stron wieczorem zamiast ostatniego sprawdzenia poczty. Taka mała, symboliczna porcja jest jak rozgrzewka – wyrabia nawyk bez poczucia przytłoczenia. Po kilku dniach pięć stron staje się dziesięcioma, a po miesiącu orientujemy się, że przeczytaliśmy więcej niż przez ostatni rok. Istotne jest także stworzenie rytuału. Ludzki mózg lubi sygnały, które podpowiadają mu, co będzie dalej. Ten sam fotel w salonie, gorąca herbata, ulubiony koc – to wszystko są kotwice, które pomagają włączyć tryb „czas na lekturę”. Warto połączyć czytanie z czynnością, którą i tak wykonujemy: podróżą komunikacją miejską, przerwą na lunch czy chwilą tuż przed snem. Wówczas nie „szukamy czasu na książkę”, ale po prostu lekko modyfikujemy to, co już robimy każdego dnia. Kolejną barierą jest wybór. Ogrom treści, który mamy dziś do dyspozycji, paradoksalnie potrafi sparaliżować. Stojąc przed półką w księgarni lub przewijając nieskończone listy tekstów w internecie, często kończymy na… niczym. Dlatego dobrze jest planować lektury z wyprzedzeniem: mieć krótką listę tytułów albo autorów, do których chcemy sięgnąć w następnej kolejności. Można też ustalić „temat miesiąca”: raz stawiać na reportaże, innym razem na biografie lub literaturę piękną. W pewnym momencie warto pomyśleć o uporządkowaniu tego, co już przeczytaliśmy i co dopiero chcemy przeczytać. Dla niektórych będzie to zeszyt z notatkami, dla innych prosta aplikacja lub arkusz, gdzie zapisują wrażenia, najciekawsze cytaty czy wnioski. Tak powstaje osobista baza wiedzy, do której można wracać przed ważnymi decyzjami, zmianą pracy czy przy planowaniu nowych projektów. U niektórych osób naturalnie rodzi się także potrzeba dzielenia tym wszystkim z innymi – wtedy świetnie sprawdza się blog, newsletter albo własna baza artykułów w której każda notatka staje się początkiem kolejnej rozmowy z samym sobą i światem. Warto też świadomie wybierać to, co czytamy. Nie każda treść jest tak samo wartościowa, a nasza uwaga to zasób ograniczony. Zamiast dziesiątek krótkich, emocjonalnych newsów lepiej czasem wybrać jeden dłuższy tekst, który naprawdę coś wyjaśnia. Zamiast jałowych komentarzy w sieci – rozmowę autora z ekspertem albo pogłębiony esej o mechanizmach stojących za zjawiskami, które widzimy na co dzień. W ten sposób ćwiczymy nie tylko koncentrację, ale i krytyczne myślenie, umiejętność odróżniania opinii od faktów i szumu od informacji. Nie można zapomnieć o tym, że czytanie to także forma odpoczynku. Dobrze dobrana książka potrafi być jak wyjazd na kilka dni – przenosi w inne miejsce, pozwala odsunąć się od codziennych trosk, spojrzeć na nie z dystansu. Wrażenie to może dać zarówno fikcja, jak i literatura faktu, byle była napisana z pasją. Dlatego warto szukać autorów, z którymi „klikamy”, czyli takich, przy których czujemy naturalną ciekawość już po kilku stronach. Wreszcie, nie ma jednego „słusznego” sposobu na czytanie. Jedni wolą papier, inni e-booki, ktoś inny audiobooki, których słucha na spacerze lub przy gotowaniu. Najważniejsze, by odnaleźć format i porę dnia, które pasują do naszego stylu życia, zamiast próbować zmieścić się w wyobrażeniu idealnego czytelnika. Gdy przestajemy się porównywać, zaczynamy naprawdę czerpać przyjemność z kontaktu z tekstem. A wtedy nawyk czytania staje się czymś tak naturalnym jak poranna kawa – czymś, bez czego trudno wyobrazić sobie dobry dzień.